Homo Ludens

ใน Homo Ludens โยฮัน ไฮซิงกา นิยามการเล่นว่าเป็นกิจกรรมหลักในสังคมที่เจริญรุ่งเรือง เขาระบุลักษณะห้าประการของการเล่น: มันเป็นอิสระ มันไม่ใช่ชีวิต "ธรรมดา" หรือ "จริง" มันแตกต่างจากชีวิต "ธรรมดา" ทั้งในด้านสถานที่และระยะเวลา มันสร้างระเบียบ มันไม่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางวัตถุ และไม่สามารถได้รับกำไรจากมัน ด้วยตัวอย่างข้ามวัฒนธรรมจากมนุษยศาสตร์ ธุรกิจ และการเมือง ไฮซิงกาตรวจสอบการเล่นในทุกรูปแบบที่หลากหลาย—ที่เกี่ยวข้องกับภาษา กฎหมาย สงคราม ความรู้ บทกวี ตำนาน ปรัชญา ศิลปะ และอื่นๆ อีกมากมาย ดังที่เขาเขียนว่า "อารยธรรม ในช่วงแรกเริ่ม ถูกเล่น มันไม่ได้มาจากการเล่นเหมือนทารกที่แยกตัวจากครรภ์ มันเกิดขึ้นในและเป็นการเล่น และไม่เคยละทิ้งมัน" เริ่มต้นจากเพลโต ไฮซิงกาตรวจสอบการมีส่วนร่วมของ "มนุษย์ผู้เล่น" ผ่านยุคกลาง ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และโลกสมัยใหม่ตอนต้น ด้วยสายตาที่มองยุคสมัยของเราเอง เขาเขียนว่า: "ในการเมืองอเมริกัน [การเล่น] ชัดเจนยิ่งขึ้นอีก นานก่อนที่ระบบสองพรรคจะลดตัวเองลงเป็นสองทีมขนาดยักษ์ซึ่งความแตกต่างทางการเมืองแทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้สำหรับคนนอก การเลือกตั้งในอเมริกาได้พัฒนาเป็นกีฬาประจำชาติชนิดหนึ่ง" ด้วยขอบเขตทางประวัติศาสตร์ที่โดดเด่น Homo Ludens นิยามการเล่นสำหรับคนรุ่นต่อๆ ไป