ปรัชญาแห่งการเดิน

การเดินทำให้คุณหลุดพ้นจากแนวคิดเรื่องตัวตน ความอยากเป็นใครสักคน การมีชื่อและประวัติศาสตร์ ... อิสรภาพในการเดินอยู่ที่การไม่เป็นใคร เพราะร่างกายที่เดินไม่มีประวัติศาสตร์ มันเป็นเพียงเกลียวคลื่นในสายน้ำแห่งชีวิตที่ไร้กาลเวลา

ในหนังสือ A Philosophy of Walking ซึ่งเป็นหนังสือขายดีในฝรั่งเศส นักคิดชั้นนำ Frédéric Gros ได้อธิบายถึงวิธีการเดินทางจากจุด A ไปยังจุด B ที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการเดินแสวงบุญ การเดินเล่น การเดินขบวนประท้วง หรือการเดินป่า และเผยให้เห็นว่าสิ่งเหล่านี้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวเรา

Gros ชี้ให้เห็นถึงนักคิดคนอื่นๆ ที่มองว่าการเดินเป็นสิ่งสำคัญต่อการปฏิบัติของพวกเขา ในการเดินทางของเขา เขาไตร่ตรองถึงการแสวงหาความสันโดษอย่างกระตือรือร้นของ Thoreau ในป่าวอลเดน เหตุผลที่ Rimbaud เดินด้วยความโกรธ ในขณะที่ Nerval เดินเล่นเพื่อรักษาความเศร้าโศกของเขา เขาแสดงให้เราเห็นว่า Rousseau เดินเพื่อคิด ในขณะที่ Nietzsche เดินเตร่บนภูเขาเพื่อเขียนหนังสือ ในทางตรงกันข้าม Kant เดินผ่านเมืองบ้านเกิดของเขาทุกวัน ในเวลาเดียวกันทุกวัน เพื่อหลีกหนีจากการบังคับให้คิด