De ogen van de huid: architectuur en de zintuigen

Voor het eerst gepubliceerd in 1996, is The Eyes of the Skin een klassieker op het gebied van architectuurtheorie. Het stelt de verstrekkende vraag waarom, terwijl er vijf zintuigen zijn, één enkel zintuig—het zicht—zo dominant is in de architectuurcultuur en het ontwerp? Met de opkomst van het digitale en het alomtegenwoordige gebruik van elektronische beelden is het onderwerp sinds de publicatie van de eerste editie nog urgenter en actueler. Juhani Pallasmaa stelt dat het onderdrukken van de andere vier zintuiglijke gebieden heeft geleid tot de algehele verarming van onze gebouwde omgeving, waarbij vaak de nadruk op de ruimtelijke ervaring van een gebouw en het vermogen van architectuur om te inspireren, te boeien en volledig levensverrijkend te zijn, wordt verminderd.

Voor een student die deze tekst voor het eerst leest, is The Eyes of the Skin een openbaring. Het biedt een fris, overtuigend inzicht in de architectuurcultuur dat meer dan een kwart eeuw na de eerste publicatie nog steeds inspireert.

De vierde editie van The Eyes of the Skin bevat ook:

• De nieuwste visie van de auteur op de nadruk van plaats, ongerichte waarneming en existentiële ervaring
• Updates en verduidelijkingen door het hele boek, om te versterken hoe ons zelfgevoel in de wereld ons belangrijkste zintuig blijft met de grootste architectonische impact
• Een bijgewerkt voorwoord dat ingaat op het huidige begrip van het fundamentele belang van het existentiële zintuig

The Eyes of the Skin is een must-read voor alle architectuurstudenten, die de inzichten als transformerend zullen ervaren.