Marcel Duchamp: De Kunst van het Schaken

Marcel Duchamp: The Art of Chess is de eerste grote studie in het Engels die onderzoekt hoe Duchamps activiteiten als schaker zijn kunst beïnvloedden.

Het essay van Francis M. Naumann, 'Marcel Duchamp: the Art of Chess', laat zien dat de chronologie van Duchamps leven parallel loopt aan de verschillende fasen van een schaakpartij—van opening, via middenspel, tot eindspel—en onthult hoe verschillende gebeurtenissen die hij subtiel regisseerde lijken op het ontvouwende patroon van een spel, een spel dat, voor zover het de kunst betreft, nog steeds wordt gespeeld.

Het essay van Bradley Bailey, 'Passionate Pastimes: Duchamp, Chess, and the Large Glass', toont aan dat Duchamps identiteit als schaker zo grondig verweven is met zijn werk als kunstenaar dat de twee activiteiten esthetisch en conceptueel onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, een samenhang die vooral zichtbaar is in Duchamps meesterwerk, De bruid wordt door haar vrijgezellen, zelfs ontkleed, 1915-23, beter bekend als het Grote Glas (Philadelphia Museum of Art) en in de voorstudie Negen Malic Molds, 1913-14 (Musée National d'Art Moderne, Centre Georges Pompidou, Parijs).

Jennifer Shahade selecteert en analyseert vakkundig vijftien van Duchamps schaakpartijen, die door Jean Sabrier zijn uitgezet in een lettertype dat Duchamps Ontwerp voor Schaakstukken (1918) nabootst.